Kierunki rozwoju działalności


36108429_xl

Kierunki rozwoju działalności

Stowarzyszenia Centrum Drewna w Czarnej Wodzie

2016-2019

 

Szkolnictwo zawodowe

 W ostatnich dwóch dekadach, a w szczególności po wejściu Polski do Unii Europejskiej ujawniły się na wielką skalę problemy zapewnieniem fachowej kadry dla potrzeb gospodarki narodowej. Dotyczy to także sektora leśno-drzewnego, emigracja zarobkowa specjalistów, błędy systemowe w formułowaniu polityki edukacyjnej tj. położenie nacisku na kształcenie ogólne i humanistyczne w latach 90′ i pierwszej dekadzie XXI w. przyniosły fatalne skutki dla całej branży. Stolarze, cieśle, operatorzy i mechanicy maszyn przemysłowych, automatycy czy elektrycy to zawody w których występuje trudna do wypełnienia luka na rynku pracy. Należy zatem przygotować i skierować do młodzieży, a przede wszystkim do rodziców odpowiedni przekaz wskazujący na możliwości, które daje kształcenie zawodowe. W Czarnej Wodzie dzięki wspólnym działaniom samorządu, organizacji pozarządowych i przedsiębiorców powstała nowa szkoła (zbudowana w technologii drewnianego szkieletu) w której powołano m.in. klasę kształcącą w zawodzie stolarz. W roku szkolnym 2017-18 zostanie uruchomiony nowy zawód przemysłowy, tj. mechanik – operator maszyn do produkcji drzewnej. Jest to krok mający być odpowiedzią na wyzwania lokalnej rzeczywistości gospodarczej.

 

Badania i Rozwój

 Czarna Woda, wokół której koncentruje się wiele przedsiębiorstw i instytucji związanych z sektorem leśno-drzewnym, leży w kompleksie Borów Tucholskich, przy drodze krajowej 22 Kostrzyn – Elbląg i linii kolejowej 203 Tczew – Kostrzyn w połowie odcinka między Gdynią, a Bydgoszczą. Ze względu na występujące tu najsłabsze bonitacyjnie gleby, nieatrakcyjne dla rolnictwa, region gospodarczo od setek lat związany jest z leśnictwem i drzewnictwem. Zasobność drewna klasyfikowana jest na trzecim co do wielkości miejscu w skali kraju wg danych Lasów Państwowych. Wartością dodaną i istotną zmianą jakościową dla rynku pracy w okolicy było zlokalizowanie i uruchomienie tu w 1951 roku zakładów płyt pilśniowych i porowatych. Przy przedsiębiorstwie tym utworzono państwowy ośrodek badawczo-rozwojowy płyt drewnopochodnych, który był kuźnią kadr dla kilkunastu bliźniaczych zakładów rozlokowanych w całym kraju, a także dla przedsiębiorstw papierniczych, meblarskich i tartacznych. W roku 2015 obok zakładów płyt oddano do użytku nowoczesną i bardzo zaawansowaną technologicznie wytwórnię drewna klejonego z fornirów LVL. Rozwój przemysłu drzewnego w Czarnej Wodzie i okolicach (północna część województwa kujawsko-pomorskiego i południowa pomorskiego), wymiana informacji dotyczących problemów i perspektyw sektora pomiędzy technologiami i właścicielami przedsiębiorstw spowodowała, że w kwietniu ubiegłego roku odbyła się branżowa konferencja. Wśród osób biorących w niej udział byli m. in. dziekani wydziałów technologii drewna ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie, Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, dyrektor Instytutu Technologii Drewna w Poznaniu oraz kierownictwo Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Gdańsku. Jej efektem były ustalenia dotyczące barier i możliwości rozwoju drzewnictwa. Na plan pierwszy wysuwają się sprawy związane z badaniami i certyfikacją wyrobów, kształceniem zawodowym kadr, sprawy budownictwa niskoenergetycznego z materiałów drewnopochodnych oraz promocja sektora jako kluczowego dla gospodarki narodowej, co jest wynikiem jego pozycji na rynku europejskim i światowym w szczególności w zakresie meblarstwa i drewnopochodnych materiałów konstrukcyjnych dla budownictwa. Niepokojąca jest tendencja wzrostowa eksportu surowca nieprzetworzonego kosztem eksportu drewnianych produktów przetworzonych od roku 2009. Przedstawiciele środowiska związanego z branżą oraz samorządu terytorialnego postanowili powołać Klaster Drzewny jako organizację wymiany doświadczeń i informacji.

Niezadowalający stan poznania i opisu cech sektora leśno-drzewnego, wyjaśnienia istoty zachodzących zmian i ich konsekwencji dla środowiska naturalnego powoduje występowanie luki w wiedzy o szczególnym znaczeniu tego sektora dla procesu wdrażania zasad zrównoważonego rozwoju i zmian w mentalności społeczeństwa w zakresie postrzegania roli lasów ( jak np. niewiedza radykalnych ekologów w zakresie funkcji i hodowli lasu). W efekcie brakuje ważnej płaszczyzny informacyjnej służącej komunikowaniu się różnych podmiotów w ramach polityki leśnej i polityki przemysłowej w kontekście ochrony środowiska, czy inaczej – budowy zielonej gospodarki, a także podstaw analitycznych w działalności operacyjnej i strategicznej producentów drewna i wyrobów z tego surowca, którzy nie wykorzystują jego ekologicznych przewag konkurencyjnych. Potrzeba podjęcia badań wynika też z uczestnictwa Polski w międzynarodowych organizacjach gospodarczych, co implikuje działania dostosowawcze między innymi w sferze wymiany informacji o ekosystemach leśnych i sektorze drzewnym, a także w zakresie uniwersalizacji metodologii badań, analiz i monitoringu branży w kontekście zrównoważonego rozwoju. Drewno jest materiałem nie do zastąpienia przy czym technologicznie ciągle rozwija się skala jego zastosowań i w związku z tym, aby utrzymać i wzmocnić pozycję sektora leśno-drzewnego, w szczególności na terenach o dużej zasobności surowca, którego doskonałym przykładem jest Czarna Woda, zasadnym wydaje się powołanie do życia ośrodka badawczo-edukacyjno-promocyjnego odpowiadającego wymogom środowiska i nowoczesnej gospodarki. W szczególności Stowarzyszenie doprowadzi do powstania laboratorium do certyfikowania wyrobów drewnopochodnych.

Zmiany w prawie budowlanym

Budownictwo drewniane jest mało interesujące dla władz odpowiedzialnych za przepisy budowlane, w związku z czym należy przedstawiać je jako nowoczesną technologię budowlaną, którą wyróżnia ekologia, energooszczędność, naturalne materiały pozyskane w Polsce. Budynek taki łączy w sobie wiele technologii, które są bardzo popularne w krajach Europy Zachodniej i które należy stosować w Polsce, tak aby nie zostawać w tyle w stosunku do krajów sąsiednich. Budynek musi tworzyć swoisty system kilku kluczowych czynników, aby mógł spełniać swoją funkcję oraz stanowić ofertę konkurencyjną dla innych technologii.

W Prawie Budowlanym nie można umieścić wytycznych określających w jaki sposób należy projektować i budować budynki o konstrukcji drewnianej. Sposobem na usystematyzowanie sposobu konstruowania, projektowania, a następnie budowania i odbierania takich budynków mogła by być Polska Norma dotycząca budownictwa drewnianego. Stowarzyszenie Dom Drewniany kilka lat temu próbowało złożyć komplet dokumentów w Polskim Komitecie Normalizacji, jednakże bez konkretnej przyczyny został on odrzucony.

W związku z tym, iż w ostatnich latach budownictwo drewniane bardzo mocno rozwinęło się w Polsce, należy ponownie podjąć działania w tym zakresie.

Normalizacja jest procesem długotrwałym i pomimo, iż należy bezwzględnie podjąć ten temat, wszystkim zainteresowanym zależy na rozwiązaniach dających szybszy efekt. Należy zatem stworzyć dokument, który nazwano Kartą odbioru budynku wysokoenergooszczednego o konstrukcji drewnianej. Dokument taki będzie naturalnym motorem napędowym: począwszy od odbierających poszczególne etapy budowy, wykonawców, projektantów, do inwestorów. Poprawi on jakość budynków, a także wykluczy nieuczciwe, zaniżone oferty.

Głównym dokumentem szeroko rozumianego Prawa Budowlanego, nad którym rozpoczęła prace Grupa Ekspertów powołanych przy Stowarzyszeniu, jest Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Przewiduje się, że owa Grupa Ekspertów ukończy prace w terminie do 30 listopada 2016 r.